efe’nin son macerası :)

bu hafta teyzesi ile birlikte çok mutlu olduk, oyunlar oynadık, gezmeklere gittik, alışverişe çıktık… en güzeli ise alışveriş merkezindeki oyuncaklardı…

elbette bugünün en unutulmaz anı videodan sonra bindirdiğimiz şu oyuncaktan:

diğer oyuncağa geçerken, gideceğimizi zannedip ağlamaya başlaması ve oyuncağa oturduğunu farkettiğinde, hem ellerini havaya kaldırıp ağlarken hem de aynı anda “YAŞASIN” diye haykırmasıydı… :)      (fotoğraf biraz gecikti ama gözlerin ağlamaklı olduğu farkediliyor!!!)

rötarlı babalar günü...

Babalar evlerin, ailelerin direği...yuvaların koruyucusu,çocukların kahramanı...Her duruma karşı yuvasını koruyan,kollayan,büyük sevgisiyle bizi kucaklayan babufun babalar gününü kutluyoruz...Efe ve ben seni seviyoruz...

Bugün anneler günü...

Bende senin gibi küçücüktüm. Ve yanı başımdaydı annem belkide, benim senin başucunda olduğum gibi, soğuk havalarda... Seni yumuşacık battaniyelere sardığım gibi zamanında farkında olmasamda ben de sarıldım battaniyelere... Ateşimin çıktığı yada hasta olduğum her anda benim yanıbaşımdaydı  tıpkı senin başucunda olduğum gibi... Artık büyüdüm ve uzaklardayım şimdi annemden. Şimdilerde anneliğin ne demek olduğunu  daha iyi anlıyorum sayende oğlum... Varoluş kaynağıma anneme binlerce teşekkürler ve yüce ALLAH ın izniyle seni dünyaya getirmeme şükürler olsun... seni seviyorum....

iki yil oldu bile...

Daha dun dogmamis miydin sen? Bebek kokularini koklamaya daha doyamadik sen ne zaman buyudun? Kelimeler siralaniyor artik, herseyleri anliyor ve taklit etmeye calisiyorsun. Iyiki varsin, seni annenle birlikte cok opuyor ve seviyoruz... Iyiki dogdun efe!