altı

(14.05.2009) epeydir yazamadım, halbuki ne çok şey birikti... ocak ayında annenin kontrolleri sıklaştı. senin hareketlerin daha belirgin hale geldi ve tekmelerin görülür haldeydi. Son knotrollerde normal doğum yerine sezeryan önerdiler annene ve birden allak bullak olduk. anneannen de bizdeydi, teyzen de.. ve karar verdik senin 4 şubatta dünyaya gelmene.. inanılmaz bir gündü.. annen aşağı indi, ve 45 dakika sonra sen yukarı geldin, camın önünden ayrılamadım, Allah'ıma çok şükür en büyük mucize gerçek olmuştu, sen geldin ve herşey yolunda idi. Senin peşinden annen geldi, yarı baygın olarak, ama gözü sendeydi, ilk emzirmesi yarı baygın ve teyzenin yardımı ile oldu... inanılmaz duyguydu seni kucağıma alıp gazını almam. İlk gecemizi de birlikte geçirdik, daha gözlerini açamıyordun, araladığın anlarda ben fotoğrafını çekmeye çalışıyordum, herkese mesaj atarak mutluluğumuzu paylaştık, kimler kimler aradı sonra da.. silopi den bile aradılar orada iş yapan otomasyoncularımız. koşturduk sana ve senin için. ertesi gün evimize geldik ve ilk ziyaretçimiz recep abinlerdi. daha sonra babaannen, deden, amcan geldi, rüya gibi günler, ve her gün senin büyüdüğünü görmek çok çok güzel bir duygu.
baban.