bir

Seni ilk gördüğümüz gün 13.06.2008 Cumaydı.. annen göremedi ama doktorun Esra Hn. ve ben seni gördük. bu tanışmamızda çok heyecanlandım, ancak senden haberdar olmam annenin bana attığı mesaj ile olmuştu. Aynen şöyle yazmış 12 haziran saat 18:48'te:"Sanırım bugünden itibaren eve daha erken gelmek zorundasın. seni 3 kişi bekliyor olacağız!" Ben o sırada eve doğru araba kullanırken okuyamadım mesajı, eve geldiğimde annen sordu mesajımı almadın mı diye, o sırada baktım ve annene sarıldım.. Bunu bekliyordum oysa ki ama beklemek ile öğrenmek/bilmek arasındaki fark bambaşka.. çok güzel bir mutluluk bu, ve senin sayende oldu.

19 haziranda annen seni gördü. 1 temmuzda ise iyice gösterdin kendini artık. ama annenin haziranın son haftasından itibaren bulantıları başladı. söylemeliyim ki annen çok dirayetlidir. seni öğrenmeden önce bizim hayatımız ikibuçuk kişilikti, annen, ben, buçuk olan ise fıstık. belki göreceksin belki hatırlamayacaksın fıstığı ama senden önce bizim yoldaşımızdı, hatta insan gibiydi o bizim için. hatta seni hissedip karın bölgesi civarına gelip uyuduğunu söyler annen.

Büyüdükçe, karakterin geliştikçe bizim davranışlarımızı eleştirmeye başlayacaksın, belki bazı konularda bize kızacaksın ancak şunu unutmamalısın; özellikle annen bu ay fazlasıyla sıkıntı çekti, ne yediyse birkaç saat sonra çıkardı, gece uykusundan uyandı ve gık etmedi. Senin için çektiği sıkıntılar yeni başladı halbuki, ancak sırf bu nedenle kızmalarını fazla uzatma..

Senin dünyaya gelme kararını biz verdik, çünkü annenle bizim aramızdaki sevgi ve aşk çok büyük ve seninde bu sevgiyi derinleştirip bundan nasiplenmeni, dünyaya duruşu düzgün olarak ve bizim çocuğumuz olduğun için gururla, sevinçle, mutlulukla ve sağlıkla bakmanı istedik.

Baban.